طراحی سیستم های حیاتی ماموریت در زمان واقعی

این دوره همچنین می تواند برای اعتبار آکادمیک به عنوان ECEA 5317، بخشی از مدرک کارشناسی ارشد CU Boulder در مهندسی برق، اخذ شود. پس از اتمام این دوره، یادگیرنده تفاوت بین سیستم هایی را که می توانید روی آنها شرط بندی کنید (ماموریت حیاتی) و سیستم هایی که پاسخ قابل پیش بینی و کیفیت خدمات (قابل اعتماد) را ارائه می دهند، خواهد دانست. این امر نه تنها با مطالعه روش‌ها و الگوهای طراحی برای سیستم‌های حیاتی مأموریت، بلکه از طریق پیاده‌سازی سیستم‌های بلادرنگ نرم و مقایسه با بلادرنگ سخت به دست می‌آید. روش‌های تأیید برای تعیین توانایی برای برآورده کردن الزامات زمان واقعی و حیاتی مأموریت یاد می‌شود تا یادگیرنده بتواند ریسک، قابلیت اطمینان و تأثیر شکست را در سیستم‌های بلادرنگ به درستی ارزیابی کند. در پایان این دوره، فراگیران می‌توانند یک سبک معماری (اجرای چرخه‌ای، RTOS یا لینوکس تعبیه‌شده) را برای طراحی دقیق‌تر یک سیستم حیاتی ماموریت، یک سیستم زمان واقعی نرم، یا یک ترکیب واقعی سخت و نرم به کار ببرند. سیستم زمانی شامل: ● درک کامل رابط‌های دستگاه سخت‌افزار/نرم‌افزار و نمای منابع برای لایه‌های انتزاعی سخت‌افزار (HAL، BSP) ● طراحی مبادلات با معماری‌های مختلف سخت‌افزار بلادرنگ از جمله سیستم‌های تک هسته‌ای، چند هسته‌ای، هیبریدی-FPGA، GP-GPU و DSP، با تأکید بر چند هسته‌ای ● معماری سیستم های تعبیه شده حیاتی و عناصر کلیدی طراحی ● مفاهیم پردازش، حافظه و I/O با تحمل خطا