دگرگونی سیستم جهانی غذا

سازمان ملل پیش بینی می کند که ما در سال 2050 بین 9 تا 10 میلیارد نفر روی زمین خواهیم بود. تامین غذاهای مغذی برای بسیاری از مردم یک چالش بزرگ است و نمی توان آن را صرفاً با افزایش اقدامات فعلی در مورد تولید و مصرف مواد غذایی برطرف کرد. تامین غذای تغذیه ای بشریت در مرکز همه تصمیمات مربوط به توسعه پایدار است. کشاورزی مسئول 80 درصد از جنگل زدایی جهانی است. سیستم های غذایی 29 درصد از گازهای گلخانه ای جهان را آزاد می کنند. ما از منطقه ای معادل آمریکای شمالی و جنوبی برای تولید گوشت برای مصرف یا تولید غذای لازم برای تغذیه حیواناتی که می خوریم استفاده می کنیم. 70 درصد مصرف آب شیرین مربوط به کشاورزی است. این ارقام حیرت‌انگیز هستند و به ما نشان می‌دهند که باید در نحوه تولید، توزیع و مصرف مواد غذایی در سراسر جهان تجدید نظر کرده و تغییر دهیم. این دوره بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه سیستم های غذایی می توانند پایدارتر شوند. این شامل چهار ماژول است که هر کدام بر روی یک عنصر ضروری برای توسعه سیستم‌های غذایی پایدارتر تمرکز می‌کنند: (1) تقویت بخش کوچک، (2) تغییر شکل بزرگ، (3) از دست دادن کمتر و (4) خوردن هوشمندانه‌تر. در هر یک از این حوزه‌های کلیدی، ما با افرادی از کشورهای مختلف در سراسر جهان ملاقات خواهیم کرد که هر روز برای یافتن و گسترش راه‌حل‌های مؤثر تلاش می‌کنند. ارتباط چالش‌هایی که برای توسعه یک سیستم غذایی جهانی پایدار باید بر آنها غلبه کرد با راه‌حل‌هایی که توسط گروه شگفت‌انگیزی از افرادی که در این دوره با آنها ملاقات می‌کنید ایجاد می‌شوند، منبع الهام زیادی برای من بوده است. من واقعاً معتقدم که سیستم غذایی جهانی را می توان به گونه ای تغییر داد که به طور پایدار نیازهای 9 تا 10 میلیارد نفر را برآورده کند و با این دوره، من جرأت می کنم به من بپیوندید!