پدیده های نوظهور در علم و زندگی روزمره

قبل از ظهور مکانیک کوانتومی در اوایل قرن بیستم، اکثر دانشمندان بر این باور بودند که می‌توان رفتار هر جسمی را در جهان به سادگی با درک رفتار اجزای سازنده آن پیش‌بینی کرد. برای مثال، اگر بتوان معادلات حرکت را برای هر اتم در یک سیستم نوشت، می‌توان آن معادلات را حل کرد (با کمک یک دستگاه محاسباتی به اندازه کافی بزرگ) و پیش‌بینی‌های دقیقی درباره آینده آن سیستم انجام داد. با این حال، برخی از سیستم ها وجود دارند که این مفهوم را به چالش می کشند. یک سلول زنده را در نظر بگیرید که بیشتر از کربن، هیدروژن و اکسیژن به همراه سایر عناصر کمیاب تشکیل شده است. ما می‌توانیم این مؤلفه‌ها را به‌صورت جداگانه مطالعه کنیم، بدون اینکه تصور کنیم که چگونه ترکیب آنها به روش درست می‌تواند به چیزی به پیچیدگی و شگفت‌انگیز بودن یک موجود زنده منجر شود! بنابراین، ما می‌توانیم زندگی را ویژگی نوظهور چیزی بدانیم که اساساً انباشته‌ای از اجزای تشکیل‌دهنده است که به نحوی به روشی بسیار دقیق سازماندهی شده‌اند. این دوره به شما امکان می دهد مفهوم ظهور را با استفاده از مثال هایی از علم مواد، ریاضیات، زیست شناسی، فیزیک و علوم اعصاب کشف کنید تا نشان دهید چگونه اجزای معمولی وقتی کنار هم قرار می گیرند می توانند به طور جمعی رفتارهای غیرمنتظره و غافلگیرکننده ای ایجاد کنند. توجه: تصویر فراکتال (مثلث Sierpinkski) نشان داده شده در صفحه اصلی دوره توسط یک برنامه نرم افزاری به نام XaoS 3.4 تولید شده است که توسط بنیاد نرم افزار آزاد تحت مجوز عمومی عمومی گنو توزیع شده است. پس از اتمام این دوره، شما قادر خواهید بود: 1. تفاوت در مفروضات بین رویکرد نوظهور در مقابل تقلیل به علم را توضیح دهید. 2. توضیح دهید که چرا بسیاری از رویکرد تقلیل گرا به عنوان ابزاری برای توصیف و پیش بینی سیستم های پیچیده ناکافی است. 3. توضیح دهید که چگونه مقیاس طول مورد استفاده برای بررسی یک پدیده می تواند به نحوه تجزیه و تحلیل و درک آن کمک کند. 4. توضیح دهید که چرا جست‌وجوی اصول کلی که پدیده‌های نوظهور را توضیح می‌دهند، آنها را به محلی فعال برای تحقیقات علمی تبدیل می‌کند. 5. مثال هایی از پدیده های نوظهور را مورد بحث قرار دهید و توضیح دهید که چرا آنها را به عنوان پدیده های نوظهور طبقه بندی می کنند.