اقتصاد پول و بانکداری

در سه یا چهار دهه اخیر، موسساتی که سیستم پولی مدرن را تشکیل می‌دهند، تحول چشمگیری داشته است. بحران مالی 2007-2009 زنگ خطری است که ما به تحولی مشابه در دستگاه تحلیلی و نظریه‌هایی نیاز داریم که برای درک آن سیستم استفاده می‌کنیم. این دوره که توسط موسسه تفکر نوین اقتصادی تهیه و حمایت می شود، تلاشی است برای آغاز فرآیند تفکر اقتصادی جدید با احیاء و به روز رسانی برخی سنت های فراموش شده در تفکر پولی که به تازگی مطرح شده اند. سه ویژگی سیستم جدید مرکزی هستند. مهمتر از همه، درهم تنیدگی بازارهای سرمایه و بازارهای پولی که قبلاً مجزا شده بودند، سیستمی با پویایی جدید و همچنین آسیب پذیری های جدید ایجاد کرده است. بحران مالی این آسیب‌پذیری‌ها را برای همگان آشکار کرد. نتیجه دو سال نوآوری ناامیدانه توسط مقامات بانک مرکزی بود که آنها ابتدا این و سپس آن را در تلاش برای جلوگیری از فروپاشی تلاش کردند. دوم، خصلت جهانی بحران، خصلت جهانی نظام را آشکار کرده است، که در تاریخ پس از جنگ چیز جدیدی است اما از منظر زمانی طولانی‌تر اصلاً جدید نیست. همکاری بانک مرکزی برای جلوگیری از فروپاشی کلیدی بود، و جزئیات این همکاری به خطوط کلی نظم پولی بین‌المللی جدید در حال ظهور اشاره دارد. سوم، عملكرد قراردادهاي مشتقه كليدي، از جمله سوآپ‌هاي نکول اعتباري و سوآپ‌هاي ارزي، كاملاً محوري بحران بود. پول مدرن را نمی توان جدا از امور مالی مدرن درک کرد، همچنین نمی توان نظریه پولی مدرن را جدا از نظریه مالی مدرن ساخت. به همین دلیل است که این دوره، معامله‌گران را هم در بازار سرمایه و هم در بازار پول، در مرکز تصویر قرار می‌دهد، به‌عنوان تامین‌کنندگان سودجوی نقدینگی بازار به سیستم جدید اعتبار مبتنی بر بازار.