نسبیت گرایی

نسبیت گرایی یک آموزه فلسفی باستانی است که بارها و بارها در تاریخ فلسفه تکرار شده است. همچنین از مرزهای آن رشته فراتر رفته است، زیرا بسیاری از روش شناسی در انسان شناسی و جامعه شناسی، و همچنین در نظریه انتقادی و مطالعات ادبی را شکل داده است. در حالی که نسبی گرایی اغلب برای تحمل فرضی تفاوت ها حمایت می شود، اما پیامدهای عمیقی برای نحوه نگرش ما به واقعیت، برای امکان شناخت، هم در حوزه واقعی و هم در حوزه اخلاقی دارد، و ممکن است باعث اجرای استانداردهای دوگانه شود. اگر باد برای من گرم و برای شما سرد است و هیچ کدام از ما مقصر نیستیم، آیا این به این معناست که واقعیت همیشه دیدگاه است یا به توصیف های متناقض اعتراف می کند؟ اگر زمانی که یک عقیده در یک نظام معرفتی معینی (مثلاً دین) ارزیابی می شود، موجه می شود، در حالی که اگر از درون نظام دیگری (مثلاً علم) ارزیابی شود، غیرقابل توجیه است، آیا نسبی گرایی این احتمال را تضعیف می کند. از دانش؟ اگر عملی می تواند از نظر اخلاقی در یک نظام اخلاقی مجاز باشد و نه در یک نظام دیگر، آیا این ایده که حقایق اخلاقی و پیشرفت اخلاقی وجود دارد به چالش می کشد؟ اینها برخی از سؤالاتی است که ما در طول دوره با در نظر گرفتن مثال هایی از تاریخ علم مانند بحث بلارمین و گالیله و زندگی روزمره به آنها خواهیم پرداخت. هدف این دوره برای کسانی است که علاقه مند به یادگیری بیشتر در مورد فلسفه هستند، همراه با کسانی که به دنبال راهبردهایی برای مبارزه با افراط گرایی در جوامع خود هستند. با استفاده از این رویکردها، مهم نیست که در چه سطح مهارتی در موضوعاتی که می خواهید به آن مسلط شوید، می توانید تفکر خود را تغییر دهید و زندگی خود را تغییر دهید. در این دوره، فراگیران: مفهوم نسبی گرایی را بررسی کنید درباره نقش نسبی گرایی در جامعه معاصر بحث کنید پاسخ های رایج به نسبی گرایی را شناسایی کنید اشکال مختلف نسبی گرایی را با هم مقایسه کنید تشخیص اینکه چگونه نسبیت گرایی معرفتی می تواند برای توضیح رویدادهای مهم در تاریخ علم و اکتشافات مهم در انسان شناسی استفاده شود. ارائه ای با دیدگاه شخصی خود در مورد یکی از اشکال نسبی گرایی ایجاد کنید