بیماری های غیرواگیر در محیط های بشردوستانه

بیماری های غیرواگیر عامل اصلی مرگ و میر تقریباً در هر منطقه از جهان است و بار بزرگی را بر دوش افراد، خانواده ها و جوامع وارد می کند. تنظیمات بشردوستانه تأثیر منفی بر سطح بیماری و امکان درمان دارد. اهمیت بیماری‌های غیرواگیر در سلامت جهانی با گنجاندن آن‌ها در اهداف توسعه پایدار، که خواستار کاهش یک سوم مرگ و میر زودرس ناشی از بیماری‌های غیرواگیر تا سال 2030 است، تأیید می‌شود. نیازهای مراقبت و درمان عمدتاً در میان برخی از آسیب پذیرترین جمعیت ها برطرف نشده است. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، 70 درصد مرگ و میرهای جهانی ناشی از بیماری های غیرواگیر است. چهار گروه اصلی بیماری که باعث بیشترین تعداد مرگ و میر می شوند عبارتند از: بیماری های قلبی عروقی، سرطان، دیابت و بیماری انسدادی مزمن ریه (از جمله آسم). این دوره دانشی را در مورد مسائل و معضلاتی که در مورد بیماری های غیرواگیر در محیط های بشردوستانه و راه حل های ممکن رخ می دهد ارائه می دهد. چرا بیماری‌های غیرواگیر در شرایط اضطراری یا بحران‌های بشردوستانه یک مشکل هستند؟ بلایای طبیعی و شرایط اضطراری پیچیده، از جمله درگیری‌های مسلحانه، تأثیر منفی بر سطح بیماری و امکان پیشگیری، درمان و مراقبت از افراد مبتلا به بیماری‌های غیرواگیر دارد. افراد مبتلا به بیماری‌های غیرواگیر معمولاً برای جلوگیری از پیشرفت بیماری نیاز به مراقبت مداوم دارند و اختلال در درمان به دلیل بلایای طبیعی یا شرایط اضطراری یک چالش بزرگ برای سلامتی است. در شرایط درگیری و شرایط شکننده، چالش مراقبت و درمان مختل شده ممکن است تشدید شود - تخمین زده می شود که 65 میلیون نفر به اجبار به دلیل درگیری آواره شده اند، جابجایی طولانی تر است، و گاهی اوقات سیستم های بهداشتی و پرسنل بهداشتی عمدا هدف قرار می گیرند.