طرح ها و روش های تحقیق تطبیقی

امیل دورکیم، یکی از بنیانگذاران علوم اجتماعی تجربی مدرن، زمانی اظهار داشت که روش تطبیقی ​​تنها روشی است که مناسب علوم اجتماعی است. اما دکارت قبلاً به ما یادآوری کرده بود که «مقایسه n’est pas raison»، به این معنی که مقایسه به خودی خود دلیل (یا نظریه) نیست. این دوره مقدمه و مروری بر تحلیل‌های تطبیقی ​​نظام‌مند در علوم اجتماعی ارائه می‌کند و نحوه بکارگیری این روش را برای تبیین سازنده و نظریه‌سازی نشان می‌دهد. با مقایسه موارد بسیار کمی و طرح‌های تحقیقاتی «مشابه‌ترین» و «متفاوت‌ترین» خاص آغاز می‌شود. سپس بخش عمده‌ای به وضعیت اغلب رخ می‌دهد که با تعداد کمی از موارد بسیار پیچیده، به عنوان مثال هنگام مقایسه کشورهای عضو اتحادیه اروپا، اتفاق می‌افتد. سیستم های سیاسی آمریکای لاتین یا حوزه های سیاستی خاص. در پاسخ به این پیچیدگی، رویکردها و نرم افزارهای جدیدی در سال های اخیر توسعه یافته اند ("تحلیل مقایسه ای کیفی"، QCA و روش های مرتبط). این رویه‌ها می‌توانند پیچیدگی را کاهش دهند و به راه‌حل‌های «پیکربندی» بر اساس تئوری مجموعه‌ها و جبر بولی برسند که در این زمینه از روش‌های آماری مبتنی بر گسترده‌تر معمولی معنادارتر هستند. در بخش آخر، این روش‌ها با روش‌های مقایسه‌ای آماری رایج‌تر در سطح کلان دولت‌ها یا جوامع مقایسه شده و نقاط قوت و ضعف مربوطه مورد بحث قرار گرفته است. برخی از آموزش‌های روش‌شناختی کمی یا کیفی احتمالاً برای بهره‌مندی بیشتر از دوره مفید است، اما شرکت‌کنندگانی که آموزش روش‌شناختی کمی دارند، نباید هیچ مانع عمده‌ای برای دنبال کردن پیدا کنند.