تزریق وابستگی اندروید با Dagger 2 و Kotlin

تزریق وابستگی (DI) به طور فزاینده ای در اندروید محبوب شده است. تزریق مقدار کد مورد نیاز در یک برنامه را کاهش می دهد و سربار اشکال زدایی را کاهش می دهد. یک ابزار DI مانند Dagger، که مسئولیت ایجاد و ارائه وابستگی‌های یک شی را بر عهده می‌گیرد، می‌تواند به پاک‌تر کردن کد شما، درک آسان‌تر و آزمایش آسان‌تر کمک کند. Dagger 2، آخرین نسخه، به ویژه به دلیل سرعت و ایمنی زمان کامپایل آن بسیار مورد توجه است. در این دوره، Blake Meike به توسعه دهندگان اندروید می آموزد که از Dagger 2 با Kotlin استفاده کنند - زبان برنامه نویسی اندروید که به تازگی پذیرفته شده است. اصول اولیه Dagger را مرور کنید، از جمله چهار نوع عمده تزریق وابستگی: روش، میدانی، تنبلی و تزریق ارائه دهنده. یاد بگیرید که چگونه از حاشیه نویسی های Dagger برای اعلام وابستگی ها، ارضای آنها و ایجاد ماژول های قابل استفاده مجدد که می توانید در برنامه های خود به اشتراک بگذارید، استفاده کنید. به علاوه، در مورد Multibinding و کامپوننت ها، روش جدید مرتبط کردن ماژول ها با اهداف تزریق در Dagger 2، بیاموزید.