بیش از هر زمان دیگری، فناوری در حال شکل دادن است و توسط سیاست های عمومی شکل می گیرد. این تأثیر بسیار زیادی دارد، به ویژه برای جوامع حاشیه‌نشین. هوش مصنوعی و الگوریتم‌های رایانه‌ای که به طور فزاینده‌ای تصمیمات دولت و صنعت را هدایت می‌کنند - از تخصیص خدمات اجتماعی تا استخدام - در حال منعکس‌کننده و تقویت تعصبات اجتماعی نسبت به زنان، رنگین پوستان و افراد ناتوان و غیره هستند. تغییرات آب و هوایی جهانی تأثیر منفی نامتناسبی بر کشورهای با درآمد کم و متوسط ​​و جوامع رنگین پوست که از لحاظ تاریخی محروم هستند در ایالات متحده دارد. جوامع به طور فزاینده‌ای نگران هستند که از بودجه تحقیقاتی دولتی بهره نمی‌برند و مقررات فناوری‌های نوظهور ناکافی است. ارتباط متقابل فناوری، سیاست و برابری سؤالات مهمی را برای دانشمندان، فن‌آوران و رهبران سیاست عمومی، جامعه مدنی و صنعت ایجاد می‌کند. چگونه می توان فناوری را ساخت، اجرا کرد و عادلانه تر اداره کرد؟ چگونه می توان نگرانی های جوامع به حاشیه رانده شده را بهتر در فناوری و سیاست های مرتبط ادغام کرد؟ چگونه باید دانش و نگرانی های جامعه با تخصص فنی و شواهد علمی در توسعه سیاست های عمومی ادغام شود؟ هدف این دوره کمک به یادگیرندگان است تا بفهمند که چگونه نابرابری و بی عدالتی می تواند در فناوری، علم و سیاست های مرتبط گنجانده شود و چگونه می توان به آن پرداخت. این دوره با ترکیب موارد دنیای واقعی با بینش های علمی، فراگیران را با این چالش ها آشنا می کند و ابزارهایی برای پیمایش آنها ارائه می دهد. شما در مورد: - چشم انداز سیاست گذاری فناوری - چگونه فناوری و سیاست‌های مرتبط، ارزش‌ها، تعصبات و سیاست‌های اجتماعی را منعکس و تقویت می‌کنند - قدرت و محدودیت های تکنولوژی در حل مشکلات اجتماعی - روش های جدید برای فکر کردن در مورد "متخصصان" و "عمومی" - سیاست سیاست نوآوری این دوره برای افرادی با زمینه های مختلف حرفه ای، حمایتی و دانشگاهی طراحی شده است. هیچ پیشینه علمی، فنی یا سیاستی لازم نیست.